Kleur bekennen. Ik vond het een lastig thema. In mijn vorige blog schreef ik over kernkwaliteiten en valkuilen—over het evenwicht tussen je sterke en kwetsbare kanten. Dit keer gaat het dieper. Het gaat over je innerlijke stem, je eigen Ontmoediger, die fluistert dat je iets beter niet kunt doen. Het is de stem die je klein houdt, die je tegenhoudt op de momenten dat je juist wilt bewegen. Vaak komt deze stem voort uit oude patronen, gewoontes of ervaringen. Ze hebben je ooit beschermd, maar nu blokkeren ze misschien je groei.

Naast die Ontmoediger is er ook een Bemoediger in jou aanwezig. Dat is de stem die je juist aanmoedigt, die je vertrouwen geeft en je helpt om stappen te zetten die je anders niet durft te nemen. Beide stemmen hebben een functie: de een beschermt je tegen misstappen, de ander daagt je uit om nieuwe wegen in te slaan. Welke kies je vandaag? Met welke kleur ga jij je palet verrijken?

Tijdens onze studieopdrachten hebben we intuïtief gewerkt met kleur. We startten met een koele basiskleur en mengden die langzaam met een warme kleur. Daarna deden we het andersom: begonnen we met warm en voegden we koele tinten toe. Uit die simpele opdrachten ontstonden verrassend primitieve, pure tekeningen. Het trof me hoe krachtig die eenvoud kan zijn.

Primaire kleuren kun je niet veranderen—ze zijn wat ze zijn, net zoals jouw kernkwaliteiten. Maar je kunt ze wel mengen en bijsturen, waardoor nieuwe, secundaire of tertiaire kleuren ontstaan. Zo verhinder je niet de basis van wie je bent, maar voeg je er wel nieuwe dimensies aan toe. Je kunt je Ontmoediger de ruimte geven, hem erkennen, maar je kunt hem ook laten versmelten met warme, bemoedigende tinten, waardoor hij aan kracht verliest en jij in balans komt.

Kleur bekennen betekent je eigen palet durven laten zien. Het is de keuze om niet weg te duiken, maar juist jouw unieke menging te omarmen. Je kunt niet altijd je basiskleuren veranderen, maar je kunt wel zelf bepalen hoe je ze inzet, mengt en laat stralen. Welke kleur kies jij vandaag?